Ik weet, dus ik doe?

Ik weet, ... maar doe ik ook?

Als enthousiaste studiebol heb ik me verdiept in alles wat te maken heeft met leren: didactiek, breinprincipes, formeel en informeel leren, werkplekleren, leren in netwerken, de zin en onzin van leerstijlen, hoe het zit met autonomie, motivatie en doorzettingsvermogen, feedback, en nog veel meer. Genoeg om een vol hoofd van te krijgen.

Maar al die kennis roept een belangrijke vraag op: weet ik, en doe ik ook?

 

Van theorie naar praktijk: een uitdaging

De inzichten die ik verzamelde over effectief leren passen vaak maar beperkt op mijn eigen leerervaringen. Dit besef was verrassend. Betekent dit dat ik zelf niet altijd mijn eigen adviezen opvolg? Het zette me aan het denken.

Hier zijn een paar bekende principes waar ik, als zelfverklaard perfectionist, tegenaan loop:

  • Fouten maken is goed. Vrijheid om fouten te maken is essentieel voor leren. Maar mijn innerlijke perfectionist denkt: Liever in één keer goed.
  • Succeservaringen zijn motiverend. Ze helpen je om door te zetten. Maar als ik iets niet probeer, kan ik ook niet falen, toch? Die gedachte remt soms de eerste stap.
  • Leren met en van anderen. Een beproefde manier om kennis te verdiepen. Maar ik deel mijn ideeën liever pas als ik zelf zeker ben van mijn zaak. Heeft vast te maken met dat eerste punt over fouten maken. 😉
  • Toepassen in de praktijk. Dit zorgt voor betere prestaties en meer zelfvertrouwen. Toch doe ik dit niet altijd genoeg, zelfs met de beste intenties.

 

Ik weet, maar ik doe niet altijd.

Het toepassen van nieuwe inzichten is niet vanzelfsprekend.

Er komt van alles tussen. Er zit van alles in de weg.

Onzekerheid. Onduidelijkheid. Frustratie. Gewoonweg niet weten hoe. Geen kansen en gelegenheid zien. Geen kansen en gelegenheid krijgen. Het nut er niet van inzien.

 

Oproep aan de aanmoedigers en roadblock removers!

We kunnen allemaal wel wat hulp gebruiken. In de vorm van aanmoedigers, supporters, roadblock removers. Een beetje tijd en aandacht doen wonderen. Daar ben ik zo van overtuigd.

Met name dáárom heb ik mijn boek geschreven. Voor die essentiële fase ná de training. Wanneer de trainer het pand weer heeft verlaten. En jij weer alleen bent met je medewerkers. 

 

[2022]

Waarom mijn boek over trainingen je niet zal helpen (of toch wel?)

Ik heb een boek geschreven! Yesss. Een boek over trainingen. Over hoe je er als leidinggevende voor zorgt dat de trainingen die je voor je team organiseert, effectief zijn. Dat ze ten goede komen aan het werk dat gedaan moet worden. Superinteressant natuurlijk :).

 

En toch knaagt er iets ....

 

Ik vind het heel interessant hoe de afstemming tussen de aanvrager van een training en de beoogde trainer verloopt. En hoe daar vanuit de beste intenties en liefde voor vakmanschap, toch niet altijd de allerbeste training uit komt. In mijn Boek deel ik tips en ideeëen hoe het ook anders kan en met en aantal eenvoudige stappen veel winst te behalen is.

 

Maar eigenlijk ....

... vind ik wat er ná een training gebeurt veel interessanter!

 

Ik heb inmiddels zo’n 25 jaar werkervaring en heb in al die jaren heel wat curussen, trainingen en workshops gevolgd. Vaak interessant, maar niet altijd. En soms nuttig.

 

Altijd kreeg ik een map, een boekje of een handout mee. Als naslagwerk. Of om eigen aantekeningen in te maken. Vooral bij trainingen die ik zelf met zorg had uitgekozen, was ik vaak erg enthousiast om aan de slag te gaan met alles wat ik net had geleerd. Bij de trainingen die mij door mijn werkgever werden aangeboden, was dat overigens vaak een stuk minder het geval. Hmmm. Interessante constatering... Kom ik later nog op terug.

 

In alle gevallen heb ik zelden tot nooit de boeken of aantekeningen er nog eens bijgepakt. Ook niet na een friendly reminder van de trainer. En als ik eerlijk ben, heb ik maar een fractie van wat ik heb opgestoken ingezet en laten zien in mijn werk of daarbuiten. Misschien wel helemaal niks. In ieder geval niet expliciet of bewust.

 

What’s wrong with me?

 

Ik heb daar vaak en veel over nagedacht.

 

Ook al vind ik de training interessant, het wordt niet vanzelf onderdeel van mijn routine. De training is voorbij, en then life happens.

 

Het toepassen en laten zien wat je geleerd hebt, welke inzichten je hebt opgedaan is nog helemaal niet zo makkelijk! Er komt vanalles tussen. Er zit vanalles in de weg. Toch?

 

We kunnen allemaal wel wat hulp gebruiken. Aanmoedigers. Supporters. Roadblock removers.

 

Een beetje tijd en aandacht doen wonderen. Daar ben ik van overtuigd. Dus lees mijn boek toch maar. Verwacht eyeopeners en open deuren die toch niet zo openstaan als je dacht.

 

[2022]